Δυναμώνουμε την ελπίδα της ανατροπής!

Στις εκλογές της 8^ης Ιουνίου για την 1^η Ε.Τ.Υ.

Συναδέλφισσες - συνάδελφοι,

·         Δύο χρόνια βαρβαρότητας.  Φτάνει πια!

Τα δύο τελευταία χρόνια δεχτήκαμε την πιο σκληρή, βάρβαρη επίθεση από τις κυβερνήσεις των μνημονίων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Παπαδήμ(ι)ου) και της τρόικας (ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ). Με ρυθμό πολυβόλου ψήφιζαν μέτρα που μας έχουν κάνει το «βίο αβίωτο»! Όχι μόνο δεν μας «έσωσαν από τη χρεωκοπία», όπως διατείνονταν, αλλά έφεραν ανείπωτη φτώχεια, τεράστια ανεργία και μετανάστευση των νέων, καθημερινές αυτοκτονίες απελπισμένων συνανθρώπων μας.

Έχουν επιβάλει ένα καθεστώς εξωθεσμικής διεθνούς επιτροπείας με στόχο το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση, πρόνοια), τη διάλυση και ιδιωτικοποίηση δημόσιων φορέων και υπηρεσιών.

Από την πρώτη στιγμή βρεθήκαμε στο δρόμο του αγώνα για να μην περάσει αυτή η λαίλαπα. Οι πολύμορφοι συγκλονιστικοί αγώνες που αναπτύχθηκαν (εκατοντάδες κλαδικές απεργίες, 17 πανεργατικές(!) από το Φλεβάρη του 2010 έως το Φλεβάρη του 2012, οι καταλήψεις υπουργείων και υπηρεσιών, το περσινό καλοκαίρι της πλατείας Συντάγματος με της Κυριακάτικες λαοθάλασσες, οι παρελάσεις οργής της 28^ης Οκτωβρίου), αντιμετωπίστηκαν με την πιο βίαιη κυβερνητική και παρακρατική καταστολή που μετέτρεπαν την Αθήνα σε πεδίο μάχης και θάλαμο αερίων.

Το κίνημα αυτό -παρά τη βία που δέχτηκε, την κινδυνολογία και τους εκβιασμούς των ΜΜΕ αλλά και τις παλινωδίες του κυβερνητικού συνδικαλισμού (των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) τόσο σε ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ όσο και επίπεδο Ομοσπονδιών και Σωματείων- κατάφερε ν΄ανατρέψει δύο κυβερνήσεις και ν΄αναγκάσει το χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα να πάει σε εκλογές. Την ίδια ώρα ένα παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης προσβλέπει στη νίκη του ελληνικού λαού απέναντι στη «διεθνή των τοκογλύφων».

Οι εκλογές της 6^ης Μάη αποτύπωσαν αυτούς τους αγώνες, επεφύλαξαν συντριπτική ήττα στα κόμματα του «μαύρου μετώπου» κι έδωσαν μια ξεκάθαρη εντολή να σταματήσει τώρα η βάρβαρη πολιτική των μνημονίων. Για να υλοποιηθεί αυτή η εντολή πρέπει να οργανώσουμε νέους αγώνες για την εκδίωξη του Δ.Ν.Τ. και της τρόικας από τη χώρα μας και το ξήλωμα όλων των βάρβαρων μνημονιακών μέτρων.

·         Εργασιακές σχέσεις υποταγής, Μισθολόγιο-βαθμολόγιο πείνας!

Ο Αρμαγεδώνας των μνημονιακών μέτρων δεν άφησε τίποτα όρθιο σε όλο το δημόσιο και στην Τελωνειακή  Υπηρεσία η οποία δεν εξαιρέθηκε από κανένα μέτρο.

Ανέτρεψαν το καθεστώς της μόνιμης και σταθερής εργασίας με τη θέσπιση του «κρατικού υπαλλήλου» όπου κάθε δύο χρόνια θα μετακινείται από υπουργείο σε υπουργείο (άρθρο 5 ν.4024/11), ενώ με το καθεστώς της «εργασιακής εφεδρείας» (άρθρα 34 & 35) καθώς και όσα αναφέρονται στο μνημόνιο της 9^ης Φεβρουαρίου 2012 σχετικά με την κατάργηση σε ποσοστό 30% οργανικών θέσεων (ήδη έχει συγκροτηθεί επιτροπή αξιολόγησης και κατάρτισης νέου οργανισμού για κάθε υπηρεσία σε όλα τα υπουργεία), σχεδιάζουν μαζικές απολύσεις. Το μνημόνιο αναφέρει συγκεκριμένα ότι: «15.000 χιλιάδες άτομα πλεονάζοντος προσωπικού μετατίθενται σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας εντός του 2012(…) Στο προσωπικό που βρίσκεται σε εργασιακή εφεδρεία καταβάλλεται ποσοστό 60% των βασικών αποδοχών του για διάστημα όχι μεγαλυτερο των 12 μηνών, μετά το οποίο απομακρύνονται».

Σε συνεργασία με την TASK FORCE του Ράιχενμπαχ ετοιμάζουν το μεγάλο κόλπο της απόλυσης 150.000 χιλιάδων έως το 2015 μέσα από τη δήθεν αξιολόγηση μας, όπως επιβάλλει η επιτροπεία των δανειστών τοκογλύφων της δανειακής σύμβασης!

Εμείς λέμε: Το σωματείο να πάρει απόφαση ότι δεν θα συμμετάσχει κανείς σε διαδικασίες δήθεν «αξιολόγησης». Δεν θα επιτρέψει καμία απόλυση συναδέλφου. Μετά και την αποχώρηση 380(!) τελωνειακών με το προσυνταξιοδοτικό καθεστώς οι συνθήκες εργασίας μας είναι εξαιρετικά αντίξοες, γι΄αυτό απαιτούμε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ώστε να μπορούμε ν΄ανταποκριθούμε με ασφάλεια στα καθήκοντα μας.    

Το νομοθετικό έκτρωμα που περιλαμβάνεται στα άρθρα 4 έως 32 του ν.4024/11 ούτε μισθολόγιο είναι ούτε βαθμολόγιο. Πέραν του βασικού μισθού πείνας, οι τελικές αποδοχές διαμορφώνονται με βάση την «παραγωγικότητα» του κάθε υπαλλήλου όπως αυτή θα μετριέται από τον προϊστάμενο, την αποδοτικότητα της Υπηρεσίας του με βάση τους στόχους που θα έχουν τεθεί από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία και πάει λέγοντας. Άρα μιλάμε για απολύτως ατομικό μισθό ακόμα αν δουλεύουμε σε διπλανά γραφεία. Ήδη έχουμε αρχίσει να το βλέπουμε με το απαράδεκτο μισθολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται για τους συνάδελφους ΠΕ που διορίστηκαν μετά την ψήφιση του νόμου και τους μεταταχθέντες από τον κατηργημένο ΟΔΔΥ.

Η αυτόματη μισθολογική ωρίμανση καταργείται: προϋπόθεση για να πάρει ο υπάλληλος κλιμάκιο θα είναι η αξιολόγησή του, ενώ σε διαδοχικές «μη επαρκείς» αξιολογήσεις θα ακολουθεί η απόλυση. Η σύνδεση του μισθού με το βαθμό (και οι ποσοστώσεις π.χ. 30% στον 1^ο βαθμό) στοχεύει στη μισθολογική καθήλωση για τη μεγάλη πλειοψηφία των υπαλλήλων και τη δημιουργία συνθηκών κανιβαλικού ανταγωνισμού χτυπώντας κάθε έννοια συναδελφικότητας. Στο έτρωμα αυτό δεν χωρούν επί μέρους αλλαγές ή «βελτιώσεις». Είναι συνολικά απαράδεκτο και πρέπει άμεσα να καταργηθεί αλλιώς θα ζήσουμε έναν εφιάλτη..

Οι ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ ενώ δεν ζητούν την κατάργηση του «ενιαίου μισθολόγιου-βαθμολόγιου» εξακολουθούν να χαϊδεύουν τα αφτιά των συναδέλφων πότε «διεκδικώντας τα ΔΕΤΕ» και πότε «μισθολόγιο οικονομικών υπαλλήλων» - στη δευτερη περίπτωση προφανώς δεν αναγνωρίζουν ότι οι τελωνειακοί ασκούν ειδικά καθήκοντα για τα οποία θα πρέπει να έχουν και ιδιαίτερη αμοιβή π.χ.ΔΕΤΕ - συκοφαντούν συνειδητά  όμως την ΑΠΤΕ και την θέση μας ότι σήμερα, για να μπορέσουμε να έχουμε αξιοπρεπείς αποδοχές πρέπει να διεκδικήσουμε γνήσιες συλλογικές διαπραγματεύσεις με κλαδικές συμβάσεις που θα κατοχυρώνουν «τις ιδιαίτερες εργασιακές συνθήκες που ισχύουν σε κάθε κλάδο και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων». (ανακοινωση ΑΠΤΕ,Φλεβάρης 2011).Το θράσος τους δεν έχει όρια!

·         Δύο χρόνια κοινωνικού πολέμου αλλά για τις ΠΑΣΚ - ΔΑΚΕ: «πάμε σαν άλλοτε»!

Στο απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.), η συντριπτική πλειοψηφία ανήκε στις δυνάμεις του γραφειοκρατικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚ:5 ΔΑΚΕ:3). Την κατάσταση πολέμου στην οποία βρεθήκαμε την αντιμετώπισαν με τη λογική της γραφειοκρατικής διεκπεραίωσης, καλλιεργώντας τον εφησυχασμό και τις αυταπάτες για τη δήθεν «εξαίρεσή» μας από το «ενιαίο μισθολόγιο» και την «εργασιακή εφεδρεία». Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό δεν διέφεραν καθόλου από τις περισσότερες διοικήσεις σωματείων και κλάδων που έλεγχαν αυτές οι παρατάξεις και οι οποίες έκαναν ακριβώς το ίδιο!

Έκαναν ότι μπορούσαν για τον αποκλεισμό των συναδέλφων από διαδικασίες γενικών συνελεύσεων όπου θα μπορούσαμε να συνδιαμορφώσουμε το πλαίσιο των αιτημάτων μας και τις μορφές αγώνα, δεσμεύοντας το ΔΣ για την υλοποίηση τους. Στις προτάσεις μας για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης την πρώτη φορά επικαλούμενοι το καταστατικό τη μετέτρεψαν σε ετήσια απολογιστική, ενώ δεν είχε συνεδριάσει περισσότερες από τρεις φορές το ΔΣ και δεν είχαμε ούτε οκτώ μήνες από την εκλογή μας. Τη δεύτερη φορά παραιτήθηκε ο Πρόεδρος γιατί πλειοψήφησε η πρότασή μας (με υπερψήφισή της και από τη ΔΑΚΕ και από τις ελάχιστες φορές που διαφοροποιήθηκαν από την ΠΑΣΚΕ). Τα περί «πραξικοπήματος» είναι απλώς αποκυήματα της φαντασίας του.

Δεν τόλμησαν να βγάλουν μια ανακοίνωση ως ΠΑΣΚΕ που να εγκαλούν τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ στην επιτελικά σχεδιασμένη χυδαία επίθεση, που δεχτήκαμε ως δημόσιοι υπάλληλοι και ως τελωνειακοί. Ίσως γιατί     - όπως φάνηκε και στην προχθεσινή συνέλευση - είναι κι ίδιοι θιασώτες αυτής της τακτικής.

·         Η δράση της ΑΠΤΕ στο Σωματείο και στους αγώνες.

Η Α.Π.ΤΕ. αποτελεί μια γνήσια ανεξάρτητη συνδικαλιστική συλλογικότητα που οι θέσεις και η δράση της δεν υπαγορεύεται από κανένα κομματικό ή ατομικό συμφέρον. Με τις μικρές δυνάμεις μας τιμήσαμε την εμπιστοσύνη των συναδέλφων είτε με τη θετική συμμετοχή μας στο ΔΣ του σωματείου με τις προτάσεις μας (π.χ. απογραφή της υλικοτεχνικής υποδομής σε κάθε χώρο δουλειάς ώστε να έχουμε πλήρη καταγραφή των ελλείψεων σε μέσα που είναι απαραίτητα ώστε να διαμορφώσουμε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, ηλεκτρονικό αρχείο με τηλέφωνα και mail όλων των συν/φων ώστε να έχουν δυνατότητα ενημέρωσης από το σωματείο ακόμα και μέσω του κινητού τηλεφώνου), είτε με την αγωνιστική παρουσία μας στις κινητοποιήσεις, με τα πανό της «πρωτοβουλίας εργαζομένων στα Τελωνεία» κάναμε ορατό τον κλάδο μας στην κοινωνία.  

Καταβάλαμε κάθε δυνατή προσπάθεια για ουσιαστική ενημέρωση στον καταιγισμό των μέτρων που δεχόμασταν με δεκάδες ανακοινώσεις, μέσω της ιστοσελίδας μας (apteteloniakon.blogspot.com), αλλά και την προσωπική παρουσία μας στους χώρους δουλειάς (όχι τόσο συχνά όσο θα θέλαμε).

  Επιδιώξαμε την ουσιαστική συμμετοχή όλων των συναδέλφων στη διαμόρφωση θέσεων και πρακτικών, αυτή την ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, που θα έπρεπε συλλογικά να υλοποιήσουμε. Γι αυτό το λόγο προτείναμε έκτακτες συνελεύσεις αποφασιστικού χαρακτήρα. Πιστεύουμε σ΄ένα διαφορετικό ρόλο του σωματείου ως ζωντανή δύναμη δημιουργίας και διεκδίκησης δίκαιων αιτημάτων κι όχι σαν μια γραφειοκρατική διαδικασία ανάθεσης σε κάποιους «συνδικαλιστές που ξέρουν».

Σε αυτή την κατεύθυνση έχουμε πολλά να κάνουμε αν θέλουμε να σταματήσουμε την ελεύθερη πτώση μας στην άβυσσο και είναι ευθύνη όλων μας!

Στις εκλογές της 8^ης Ιουνίου ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ